Dodatek

Witam...

Tak mi do głowy wpadło...

Dodatek przeniosłam do; nine-cloud-of-haven.blogspot.com
Jako; "Fenestram-Z życia na Ziemi"


Do Miłego...

Pozdrawiam!
Wasza QK

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Cześć! Dobry Wieczór! (organizacyjnie)

Tu wasza QK Mam do Was, czytelnicy wielką prośbę. Chciałabym wiedzieć, czy podoba wam się to co zaczęłam... Nie każdy lubi tego typu opowiadania, więc pomyślałam, że moglibyście pisać komentarze, bym mogła ocenić jak dalej rozwijać akcję, czego się trzymać, a czego unikać. Ogólnie: co jest dobre, a co nie? Z góry dziękuję za to, że znaleźli się w ogóle ktosie , którzy czytają powieść mojej wyobraźni. Jest mi miło, że czymś mi się udało Was zainteresować. Do zobaczyska :) PS. Pozdrawiam wszystkich       wielkie Dzięki! ;D                                                                           ...
Czytaj więcej

Rozdział 9b

Znów tak długo zanim coś napisałam... wszystkich przepraszam, ale Liceum zobowiązuje ;) Swoją drogą to dużo was ostatnio nie bywa, wolałabym więcej komentarzy lecz nic na siłę prawda? Miłego czytania Tygryski :D Rozdział 9b Przekroczyłyśmy leżącego chłopaka i sprawdzamy czy z dziećmi wszystko w porządku. Na zewnątrz po usłyszeniu awantury wszelkie odgłosy ucichły, a ludzie zniknęli chowając się w swoich lichych domach. - Nie odkrywajcie oczu bez względu... - świst przerwał dziewczynie, a głuchy odgłos zakłócił jej oddech. Padła na ziemię i dookoła nikogo nie było oprócz dzieci i nas obu. Z jej ciała wydobywa się aromatyczny zapach, a drewniana podłoga rozpływa się w szkarłacie krwi. Nasze oddechu zmieniły tempo. Mój przyspieszył, jej jest nierównomierny. Zamarłam. To miał być koniec jakichkolwiek kłopotów! Tu miałam zacząć od zera!! Tu miałam z rodzicami rozkręcić nowe życie! Tu miałam je na nowo pokochać... a tylko buduje wokół siebie grubszy mur i kopię głębszą prze...
Czytaj więcej

Rozdział 3

  Jupi!!! Jest następny... Witam! Miłego czytania ;) Rozdział 3 Stanęłam przed drzwiami do domu i włożyłam rękę do kieszeni moich Wranglerów. Wyciągnęłam klucze i wsunęłam jeden z nich do otworu zamka potężnych, dębowych wrót. Wiatr zaszumiał między liśćmi drzew, aż poczułam chłód na twarzy. Nabrałam powietrza do płuc tak mocno, że zabolało. Nagle poczułam delikatną, kwiatową woń, jakby polana poddana wiosennej próbie pobudki do kolejnej chwili świetności mieszającą się z męskimi lekko miętowymi perfumami, przypominającymi lodowe cukierki lub landrynki ostre, aloesowe, którymi kiedyś częstował mnie mój martwy już ludzki kuzyn. Widziałam go tylko trzy razy, ale to wystarczyło, żeby się do niego przywiązać. Trzy razy nie znaczą, że krótko go widziałam. Nie trudno domyślić się jak zginął. Krew napłynęła mi do głowy wartkim strumieniem, a oczy zaszły mgłą na to wspomnienie. „Byłaś jeszcze mała, nic nie mogłaś zrobić” - tłumaczyłam sobie w my...
Czytaj więcej