Prolog "White-Burn"

Prolog

Jest XXI wiek. Na Ziemi żyją potomkowie Lewiatana i Behemota, zwani kiedyś przez ludzi harsami, strzygami, wampirami, wilkołakami lub syrenami. Harsy Lee, pochodzące od Lewiatana to krwiożercze potwory, które po wpojeniu ofiary zmieniają swoją formę w postać denata lub denatki. Natomiast Harsy Bee są mięsożerne, po wchłonięciu przybierają postać ofiary tak jak w przypadku Harsów Lee . Harsy rozpoznają się po zapachu, feromonach, które wytwarzają. Zjadają tylko i wyłącznie ludzi, a jeśli wokół jest ich za dużo, spojrzeniem wymazują pamięć świadkom. Nazywa się to lustrem, ponieważ dana osoba w tym momencie zamiast Harsa widzi swoje odbicie, tę umiejętność należy wyćwiczyć. Razem ze zjedzeniem człowieka przybywa im nadzwyczajnej siły i nie wiarygodnego wigoru. Oba gatunki mają różne sposoby konsumowania. U Harsów Bee pierwszym krokiem jest obezwładnienie ofiary. Kolejnym krokiem jest kilku centymetrowe nacięcie żyły głównej na przedramionach, gdy jad rozprzestrzeni się po ciele unieruchamia on nieszczęśliwca i ten nie może zamknąć oczu. Wszystko, by ofiara mogła patrzeć na swoją śmierć. Potem natomiast ciało zostaje rozrywane na kawałki i spożywane przez drapieżnika. Harsy Lee wstrzykują truciznę od razu do serca ofiary, która traci władzę w kończynach lecz zachowuje pełną świadomość. Jednak Lee zazwyczaj przysysają się do gardła lecz od osobnika zależy sposób konsumpcji. W tym momencie wpajają się w ciecz wypływającą falami z ciała śmiertelnika. Zasada przemieniania się w ofiary działa tylko w przypadku pożarcia żywego osobnika nie martwego. Dlaczego jedzą ludzi, a nie siebie nawzajem? Były przypadki, gdy Bee wchłonął Lee lub na odwrót. Nie praktykują takich rzeczy, ponieważ ich mięso w układzie pokarmowym działa jak trucizna, przysparza im nieopisanego bólu, zarówno psychicznego jak i fizycznego, który w wielu przypadkach doprowadził do śmierci pierwotnych. Zdarzało się czasem, że po pożarciu Harsowi przybywa siły ludzi zjedzonych przez pochłoniętego jak i samego Bee lub Lee. To tylko bardzo rzadkie i odległe czasowo przypadki. Jednak nikt z nich nie będzie kiedykolwiek potężniejszy od Lewiatana, albo Behemota. Zbuntowanie się przeciw Panom powoduje narastanie ich gniewu i jednocześnie mocy. Władcy nie przywiązują wielkiej wagi do panowania lecz nie można zapominać o hierarchii, a tylko Główne demony potrafią pożerać inne harsy lecz i dla nich kończy się to nie przyjemnie. Władcy nie jedzą ludzi tylko czerpią energię życiową z Eterów – dusz ludzi pożartych przez podporządkowanych...

 Pozdrawiam!

Wasza QK